TENTOONSTELLING KEES WIJKER

zaterdag 17 augustus t/m zondag 15 september

Er komt nogal wat voorbij.
Dode autonome kunst.
Meanderende wereldbeelden.
Ontheemden.
Grenzenlozen.

Ik kijk mijn leven lang al om me heen als een spons. Vooral naar mechanische zaken. En hoe weet ik niet, maar soms knijp ik de spons uit en komen er beelden.
De lege spons droogt weleens uit. Dan ligt i maar wat te kijken. Te wachten. Te peinzen. Hij doet eigenlijk altijd iets.

Nu is de spons in de Bewaerschole. Op Drift! Dat drijft, dat beweegt.
Gaat ergens heen gaat nergens heen.
Komt ergens vandaan gaat nergens heen.
Het beweegt. Het gaat heen. Het gaat weer. Weer gaat het heen. Heen gaat het weer.

Zo komt er een beeld dat beweegt. Een trage heen- en weergang knarst door het schooltje. Tast de ruimte af. Een lege emmer. Een weggeworpen spons. Misschien op rails. Verroeste. Misschien. Graag ook iets van een vogeltje. Een vleugel wellicht.

- - - - + - - - -

Ik wil maar zeggen, het groeit. Niet vanuit een beredeneerde oorzaak, wel met een gevoelde noodzaak: ik sta er steeds weer versteld over hoeveel een spons kan voelen. En kan uitdrukken.
ARCHIEF
CHOOSE YOUR LANGUAGE